Beste betrokkenen van de bewoners van Nusantara,

 

Vanwege het coronavirus hebben we noodgedwongen al drie maanden de bewegingsruimte van onze bewoners beperkt. Om besmettingen te voorkomen hebben we onze huizen sinds 17 maart zo veel als mogelijk gesloten voor onnodige contacten tussen bewoners en mensen van buiten. Dit is een forse maatregel geweest. Gelukkig is Nusantara een besmetting van bewoners bespaard gebleven. In een enquête onder alle eerste contactpersonen hebben we in overgrote meerderheid begrip gekregen voor de door ons genomen maatregelen. En krijgen onze medewerkers complimenten voor hun goede zorgen. Daar ben ik erg trots op. Ik zie hoe hard er wordt gewerkt en het is mooi om te zien dat dat wordt gewaardeerd.

 

Tegelijk is in de enquêtes de zorg gedeeld ten aanzien van het welzijn van bewoners. Contactpersonen zien met ons dat bewoners in toenemende mate lijden onder de beperkte bewegingsruimte en het minimale contact met familie. Ik ben dan ook blij dat we in Nederland inmiddels zo ver zijn, dat het virus dusdanig lijk te zijn teruggedrongen, dat maatregelen ter voorkoming van de verspreiding afgebouwd kunnen worden. Tegelijkertijd wordt steeds meer zichtbaar dat vooral in verpleeghuizen zich de meest vreselijke scenario’s hebben afgespeeld. Als het virus ergens binnen was, dan was het bijna nooit beperkt tot enkele slachtoffers.

 

Ik vind het dan ook fijn dat we als verpleeghuisdirecties een landelijke handreiking hebben gekregen die ons ondersteunt in het afbouwen van maatregelen en ons tegelijkertijd helpt in de zorgvuldigheid van de afbouw. Iedere verdere afbouw wordt in zijn risico’s zorgvuldig afgewogen, waarbij vervolgens het effect van de afbouw zorgvuldig gemonitord moet worden. Verder draagt de handreiking mij op om voor- en nadelen van beleid eerst af te stemmen met de cliëntenraden. Waarbij we ons samen bewust zijn van het feit dat maximale veiligheid soms haaks staat op het welzijn van onze bewoners. En dat we in (steeds meer) individuele gevallen het welzijn misschien wel sneller boven het (afnemende) risico op een coronabesmetting moeten plaatsen. In dit kader proberen we dan ook binnen ons algemene, voor iedereen geldende beleid, te blijven kijken naar maatwerk. We proberen bewoners die meer lijden onder de beperkende maatregelen sneller wat meer ruimte te geven. Daarbij kijken we naar in hoeverre een bewoner zelf de risico’s overziet en zelf de verantwoordelijkheid kan nemen in het krijgen van meer vrijheid. Dit is soms lastig, want tegelijkertijd mag ons beleid niet lijken op willekeur of niet onderbouwde voorkeursbehandelingen. Verder mag via de ene bewoner niet onbewust het risico van een andere bewoner verhoogd worden. Verder krijgen onze medewerkers steeds vragen (klachten) over beleid waar zij in essentie enkel uitvoerend in zijn.

 

Ik heb geprobeerd om de lastige afwegingen die wij dagelijks maken goed af te blijven stemmen met onze cliëntenraden. En hierover bewoners en contactpersonen goed te blijven informeren. Ik heb de uitnodiging gedaan om opmerkingen over het beleid met mij, dan wel met de cliëntenraden, te communiceren. Uit berichten die nu rondgaan op Facebook trek ik echter de conclusie dat deze afstemming niet voldoende is geweest. Dat vind ik spijtig. Daarom heb ik besloten om dit bericht te plaatsen. Graag vraag ik begrip voor onze medewerkers, die iedere dag opnieuw proberen om voor onze bewoners en hun familie het beste te doen. Dit binnen het geldende beleidskader en binnen de middelen die zij ter beschikking hebben. Deze medewerkers verdienen niet de kritiek en de opmerkingen die soms gedeeld worden, hoe begrijpelijk de emoties soms ook zijn.

 

Aan personen die bij medewerkers en op Facebook hun kritiek uiten zou ik willen vragen, deel uw opmerkingen niet daar.  Maar met mij of met de cliëntenraad. Daarbij vraag ik u nogmaals begrip voor de positie van een verpleeghuis in deze. Nusantara is de zorg toevertrouwd van 144 bewoners. Wij zijn verantwoordelijk voor hun aller gezondheid en welzijn. We doen dit naar eer en geweten, binnen de kaders van verschillende wet- en regelgeving. Corona heeft ons echter in een situatie geplaatst waarin belangen en gezichtspunten onderling wringen. Nu de grootste dreiging van een nieuwe uitbraak voorbij lijkt, worden deze verschillen nog evidenter. Ik probeer met mijn managementteam te laveren tussen al deze verschillende belangen. De grote meerderheid lijkt ons hierin te volgen en te ondersteunen. Een kleinere groep lijkt dit lastiger te vinden. Dit is hun recht en ik sta open voor hun opvattingen. Maar ik blijf er begrip voor vragen dat ik moet staan voor de belangen van alle bewoners. Inclusief de soms grote verschillen in situaties en opvattingen. Ik hoop dat families die vinden dat wij sneller moeten versoepelen zich dit blijven realiseren.

 

Ik wil niet in de positie komen van politieagent. En ik kan en wil dat ook niet verlangen van onze medewerkers. Maar ik hoop dat families die steeds losser omgaan met afstand bewaren zien dat ze dit vooral moeten verantwoorden naar bewoners en familie dit het risico op een nieuwe besmetting anders inschatten. En die met mij de zorgvuldigheid wensen te bewandelen zoals we tot nu toe gedaan hebben. Waarbij ik er nogmaals aan toevoeg dat wij er alles aan doen om maatregelen te verzachten en waar mogelijk individueel interpreteren. Maar dit vraagt uw vertrouwen in onze professionaliteit en ons verantwoordelijkheidsgevoel voor het welzijn van al onze bewoners. En dit vraagt uw respect voor het gegeven dat niet iedere bewoner of familie de risico’s en consequenties van maatregelen hetzelfde ziet.

 

Met vriendelijke groet,

Roy Dom

 

Directeur-Bestuurder

Stichting Nusantara Zorg